مسأله ) بدين نحو جارى شد . بنابراين حضرت داود و سليمان عليهما السّلام هر كدام به حكم خدا قضاوت كرده‌اند ( و هيچ‌كدام جز حكم خدا را بيان نفرموده‌اند ) و اين قضاوت اشاره‌اى بوجود حضرت سليمان عليه السّلام بود . روايت شده كه خداى سبحان به حضرت داود عليه السّلام وحى كرد كه من ميخواهم قلوب بندگانم را به تو متوجه نمايم پس تو ايمان را بين من و خود فراهم كن و متخلق به اخلاق مردم باش . روايت شده كه خداى تعالى حضرت داود را خطاب كرد كه در روز قيامت براى من و جن و انس خبر بزرگى خواهد بود ( زيرا كه من ) آنان را خلق ميكنم و آنها غير از مرا عبادت ميكنند ، من رزق آنان را مىدهم ولى آنها غير از مرا پرستش مينمايند . روايت شده كه خداى سبحان به حضرت داود عليه السّلام خطاب كرد : يا داود همچنانكه آفتاب براى آنهائى كه در آن مىنشينند تنگ نميشود همانطور هم رحمت من براى آنهائى كه در آن داخل ميشوند تنگ نخواهد شد ، همانطور كه از فال گرفتن ضرر به پرنده نميرسد همانطور هم آنهائى كه فال بد ميزنند از فتنه نجات نخواهند يافت ، همچنانكه در روز قيامت نزديكترين مردم به ( رحمت ) خدا مردمان متواضع ميباشند همانطور هم دورترين مردم از ( رحمت ) خدا مردمان متكبر خواهند بود . روايت شده كه خداى سبحان به حضرت داود عليه السّلام وحى كرد كه چرا ( از مردم ) كناره‌جوئى ميكنى عرض كرد : به جهت انسى كه به تو دارم خطاب رسيد كه چه چيزى را دوست دارى عرض كرد : محبت